Birazcık yakınlaştığımızda netleşen sorunlarımız, yaş aldıkça hırpalanmamız falan bu pürüzlü yapımızı harika kılmıyor mu? Bir an bir delilik gelip; buralarda ne işimiz var gerçekten derken bir an’da gün batımının kusursuzluğunda kala kalabiliyoruz.
Farklılık halimiz, içimizdeki düşüncenin gerçeğe dönüşmesi, bir şeyi ortaya çıkarmak “ben burdayım!” demenin dünyada karşılığı sanki.
Yaptığın yemeğin gerçekten lezzetli olması, bir futbol maçında golün bağıra bağıra gerçekleşme hali, bir çocuğun evinde patlamış mısır patlatmasına vesile olabilecek bir kitap yazmak…
Aradığımız ve kolaylıkla ulaşamadığımız haz ya da başarılarımız bu mudur? Şeker portakalı çok haklı; en güzeli için beklemek lazım bazen. Şanslı mıyız?
Daha az yerde, daha çok yerinde olmak bizi daha rafine hale getirebilir. Bilgiye ulaşma konforumuz bir yol göstermekten çok, dikkatimizi gürültülü bir şekilde dağıtan bir olgu haline geldi artık. Farkında mısınız? Gürültünün içinde sesimizi sessiz kılıyorlar. Fikirlerimiz arada karambole gidince konu hemen kapanıyor.
Dikkatimizin bile çalındığı bu çağda; her şeye rağmen keşfetmekten vazgeçmeyeceğiz. Tüm keşiflerimizin sonu başladığımız yere varacağı için buralarda olma amacımızda anlaşılmış olacak.
Ercem Pekel 